Vader en dochter doen samen vrijwilligerswerk

Frans Claes en dochter Monique van Seggelen-Claes

Tekst door Tille van Cranenbroek-van Asten, foto eigen beeldmateriaal, interview in juni 2026.

Frans doet al 45 jaar vrijwilligerswerk. Teveel om op te noemen om allemaal te vermelden. Nu is hij nog vrijwilliger bij Mariënburght. Hij zit in de werkgroep van de gebedsvieringen. Bij Elan (was een Gastelse partij) is hij al 14 jaar betrokken. In het begin actief in de politiek gezeten, nu nog actief als achterban. Hij woont vergaderingen bij, en vertelt wat er speelt in Gastel. Vrijwilliger bij de kapel Cornelis in Gastel. Ze wilden de kapel nl sluiten. Daar samen met anderen tegenin gegaan. En in 2015 is de Stichting Kapelleke opgericht. Hier is Frans dus een van de lectoren, en 27 jaar werd o.a. door hem de Levende Kerststal in Gastel geregeld.

En sinds 1996 is Frans voorzitter van de Hernieuwde Levenskracht Budel. Hiervoor is hij gevraagd. Frans heeft toen een paar vergaderingen bijgewoond om te kijken wat dit inhield, en is mee geweest met het uitstapje voor de gehandicapten dat de Hernieuwde Levenskracht ieder jaar organiseert. Toen de knoop doorgehakt en voorzitter geworden. En vanaf die tijd zeer actief bij Hernieuwde Levenskracht. Als voorzitter, maar staat ook ieder jaar in de kermistent van de Hernieuwd Levenskracht. Hier kunnen de mensen enveloppen kopen, dit geld wordt dan weer besteed voor het goede doel van de Hernieuwde Levenskracht, en de mensen zelf kunnen een prijs winnen.

Zo vader zo dochter. Monique doet ook al 38 jaar vrijwilligerswerk. Met twaalf jaar was zij acoliet. Nu zit ze in het bestuur van de Stichting Kapelleke. Is verantwoordelijk voor de diensten in de kapel in Gastel. Ze maakt de boekjes, en de gedenkhartjes, en verzorgt speciale lezingen. En ze is al 26 jaar bestuurslid van de Hernieuwde Levenskracht. Ze is hier vanzelf ingegroeid, van haar ouders kreeg ze een elektrische typmachine met de opmerking: “Nu mag je de notulen maken”.

Bij de Hernieuwde Levenskracht doet ze altijd veel vrijwilligerswerk. Achter de bar en in de keuken helpen. Tijdens activiteiten voor Hernieuwde Levenskracht wordt zoveel mogelijk door de vrijwilligers zelf gemaakt en gedaan, en zo weinig mogelijk gekocht.

In 2025 is Monique gevraagd om het voorzitterschap van Frans over te nemen. Zij heeft eerst bekeken hoeveel energie dit kost en wat het allemaal betekent om voorzitter te zijn. En Monique wilde haar vader niet voor het hoofd stoten. Frans werd toen uitgenodigd voor een gesprek. Hierin werd gevraagd wat Frans ervan vond om op termijn op te houden als voorzitter van de Hernieuwde Levenskracht, en dat Monique zijn rol overnam. Vanaf die tijd hebben vader en dochter veel samen gedaan om het stokje over te kunnen dragen. Dit heeft ongeveer een jaar geduurd, zodat Monique er goed in kan komen, en Frans aan het idee kan wennen. In oktober is het dan zo ver. Monique wordt voorzitter en Frans blijft in het bestuur.

Frans is vrijwilligerswerk gaan doen, omdat hij iets wil doen voor de gemeenschap. Als er in Gastel of Budel iets wordt opgericht, en hij wordt gevraagd, dan is Frans ervoor te porren. Vrijwilligerswerk en om iets voor de gemeenschap te doen is Monique met de paplepel ingegoten.

Het saamhorigheidsgevoel heeft ze al als kind meegekregen. Door zelf vrijwilligerswerk te gaan doen zijn daar vriendschappen uit ontstaan , en daarom houdt ze het ook vol. Tegenwoordig is Monique wel selectief wat vrijwilligerswerk betreft. Als het een verplichting wordt, dan lukt het niet.

Frans mag trots zijn op het vele werk wat hij als vrijwilliger heeft gedaan en nog doet. Zelf is hij trots omdat hij hierdoor veel mensen heeft leren kennen, en mensen hem kennen. Met anderen de Corneliskapel open heeft kunnen houden. En dat hij in 1991 De Schaapskooi {gemeenschapshuis in Gastel} mee heeft mogen bouwen.

Monique is trots omdat ze haar hebben gevraagd om voorzitter te worden bij de Hernieuwde Levenskracht. En in de kapel van Gastel alle boekjes en de vieringen maakt. Monique vindt het het fijnste om achter de schermen mee te helpen, zoals de vieringen en de boekjes maken voor de kapel en voor de Hernieuwde Levenskracht te helpen in de keuken.

Frans vindt mensen leren kennen door zijn vrijwilligerswerk het leukste, die kring is heel groot. Frans en Monique zijn vrijwilligerswerk gaan doen om een steentje bij te dragen aan anderen die het nodig hebben. Er is zoveel keus in vrijwilligerswerk bv. in de (gehandicapten)zorg, bij de muziek.

Door het vrijwilligerswerk maak je ook deel uit van de gemeenschap.

Monique heeft door het vrijwilligerswerk ook wel geleerd dat dingen niet altijd gaan zoals je het voor ogen hebt. Je werkt samen met een groep of een bestuur. Dat je dan moet geven en nemen, maar daardoor wel toegankelijker, socialer en begripvoller wordt in het echte leven.

Frans vindt dat je mensen op een andere manier leert kennen, en daardoor minder bevooroordeeld bent. “Ieder mens heeft zijn eigen kwaliteiten”. Frans vindt altijd structureel vrijwilligerswerk doen het fijnste. Voor Monique kan het allebei structureel of incidenteel, zoals af en toe helpen bij Harmonie EMM vindt zij ook leuk.

Op sociale plaatsen kunnen ze altijd vrijwilligers gebruiken, denken Frans en Monique.

Maar een vrijwilliger moet zelf ontdekken wat voor vrijwilligerswerk bij hem/haar past, en waar men ook volledig achter kan staan. Volgens Frans en Monique is vrijwilligerswerk een verrijking voor de ander, de samenleving en jezelf. Vrijwilligerswerk doen voor een ander, daar word je blij van. Door vrijwilligers wordt de samenleving een hechte gemeenschap bv. bij de gebedsdiensten. Zelf maak je meer contacten en word je socialer.

Je talent als vrijwilliger is dat je sociaal voelend en creatief bent, en je graag klaar staat voor iemand anders. Een vrijwilliger is iemand die op vrijwillige basis iets doet voor een ander, en niet verwacht dat een ander weer iets terug doet.

Het gaafste van zijn vrijwilligerswerk vindt Frans werken voor zieken en gehandicapten, en dan ziet hoe dankbaar zij zijn, dat is het fijnste om te doen.

Monique heeft eens een bijeenkomst gemaakt in de kapel voor iemand, die heel erg ziek was. Deze bijeenkomst had zoveel waarde voor die persoon en de gemeente Gastel, en de waardering van iedereen was na afloop dan ook enorm. Het liep ook ontzettend ontroerend. Dit blijft Monique bij als het gaafste wat ze als vrijwilliger heeft gedaan.

Frans denkt dat niet iedereen vrijwilliger kan zijn. Er zijn genoeg mensen die zeggen ik doe het niet onbetaald. Als vrijwilliger moet je de mensen kunnen vertrouwen die met jou samenwerken als vrijwilliger. Volgens hem heeft niet iedereen de uitstraling om vrijwilligerswerk te doen.

Monique zou op school iedereen vrijwilligerswerk laten doen en dit stimuleren, zodat men de waardering leert kennen wat vrijwilligerswerk met je doet. Al is het maar in de OR, of bij een sportclub van je kinderen. “Het zou ook goed zijn als er in Nederland een sociale dienstplicht was”.

Volgens Monique kan iedereen vrijwilligerswerk doen!